ดอกไม้ที่ฉันรู้จัก
สำหรับความสัมพันธ์ของเราในจังหวะเวลานี้
ฉันกลับไม่รู้ว่าควรจะอธิบายมันอย่างไร
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเป็นสิ่งที่ถูกหรือผิด
ที่แน่ๆ คือไม่เคยมีคำพูดหวานๆ
ที่ปลอบประโลมใจออกจากปากเราเลยสักครั้ง
ในระหว่างที่นอนก่ายกอดกัน
—–
เราจะรู้จักกันและกันและเข้าใจกันและกันที่สุดตอนไหน
เป็นคำที่ดังขึ้นมาในหัวของผมในตอนที่ได้อ่าน “ดอกไม้ที่ฉันรู้จัก”
บางครั้งเรารู้สึกว่าเรารู้จักคนคนหนึ่งดีแล้ว แต่ในทางกลับกัน เราอาจจะไม่รู้อะไรเลย จนกว่าจะถึงเวลาที่เหมาะสม
ในหนึ่งช่วงชีวิตการตัดสินใจหรือแม้กระทั่งการตัดสินคน ในตอนนั้นเราอาจคิดว่าทำได้อย่างถูกต้องที่สุดแล้ว แต่บางครั้งมันกลับไม่ใช่อย่างนั้นเลย เรื่องราวที่ถูกเก็บซ่อนเอาไว้ บางครั้งก็ถูกเก็บนานจนเจ้าตัวเองก็คิดว่าลืมไปแล้ว จนมีคนไปค้นพบมันเข้า เรื่องราวเหล่านั้นถึงถูกนำมาพูดถึงอีกครั้ง แล้วถ้าเรื่องราวนั้นไม่มีใครไปพบเข้าล่ะ มันจะถูกฝังไปกับกาลเวลาที่ไม่เรียกร้องแม้แต่คนเข้าใจอย่างนั้นเหรอ
เหมือนดอกไม้ที่ผ่านเวลาที่สวยงามที่สุดโดยไม่มีใครเห็น แต่กลับมาเจอในวันที่โรยรา
ดอกไม้นั้นสวยงามแต่อาจจะไม่ตลอดเวลาและตลอดไป หากเพียงแต่ดอกไม้นั้นจะมีช่วงเวลาที่สวยงามของมันอยู่ อยู่ที่ว่าเราจะได้รู้จักกับดอกไม้ดอกนั้นในช่วงเวลาไหนก็เท่านั้นเอง ผมขอเชิญให้ทุกคนได้มารู้จักกับดอกไม้เหล่านี้ และนี่คือ “ดอกไม้ที่ฉันรู้จัก”
—–
ผลงานของโซโนโกะ มาจิดะ
ผู้เขียนหนังสือขายดี “52 เฮิรตซ์…คลื่นเสียงที่ไม่มีใครได้ยิน”
เจ้าของรางวัล Japan Bookseller’s Award 2021
—–
ดอกไม้ที่ฉันรู้จัก
Sonoko Machida (โซโนโกะ มาจิดะ) เขียน
กนกวรรณ เกตุชัยมาศ แปล
สำนักพิมพ์คนแคะ
จำนวน 408 หน้า ปกอ่อน
ขนาด 19.0 × 13.0 × 2.0 เซนติเมตร
ISBN 9786169317838
