10 เรื่องสั้น ความรักของเหล่าดอกไม้ ที่ทั้งบอบบาง ฟุ้งฝัน หวานซึ้ง ตรมเศร้า ทิ้งกลิ่นหอมจางยาวนานไว้ในหัวใจ
แววมยุรา เฟื่องฟ้า พุดพิชญา แก้ว ดาหลา บัว ราตรี ลิลี่ โบตั๋น โรส ฉันมีข่าวดีมาบอก เรื่องรักของพวกคุณกำลังถูกเล่าอีกครั้ง
ฉันมองว่าดอกไม้และความรักเหมือนกันอยู่อย่าง คือ ผลิบาน-โรยไป เกิดขึ้น-ดับลง อย่างไม่อาจบังคับและฉุดรั้ง หากแต่เป็นเรื่องของฤดูกาลและเวลาที่เหมาะสม
ความเหมาะสมที่ฉันว่ามิได้หมายถึงบรรทัดฐานของมนุษย์ผู้ใดเลย หากแต่เป็นการสมควรแล้วแก่เวลา เป็นเรื่องเดียวกับที่บอกกันว่า อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด ฉันไม่รู้ว่าจะเอาวิทยาศาสตร์มาอธิบายอย่างไรดี แต่การที่เราจะรักใครสักคนสุดหัวใจ เรากำหนดกะเกณฑ์ล่วงหน้าเองได้หรือว่าต้องเป็นคนไหน เลือกพบเขาในวันไหน สบตากันตอนไหน และจะรักกันไปยาวนานเพียงไร ความรักและความสัมพันธ์นั้นลี้ลับ บางที ฉันจึงยกให้โชคชะตาเป็นตัวอธิบาย
คนเราเปลี่ยนไปได้ทุกวัน ฉันรู้ แต่ความเชื่อหนึ่งนี้ยังอยู่กับตัวมาเสมอ เมื่อรักเกิด ฉันจึงยินดี และหากจะดับลงเมื่อไร ความเชื่อนี้จะช่วยให้ฉันยอมรับได้ เช่นเดียวกับดอกไม้ที่บานและโรยไปตามกาลเวลาและอย่างมีเหตุผล
— ตินกานต์ (บางส่วนจากคำนำนักเขียน)
