“…ไม่ว่าเราจะคุกเข่าอ้อนวอนมากเพียงใด เรายังต้องกินข้าววันละสามมื้อ ต้องทำงาน ต้องอยู่ในโลกแห่งความจริง…”
ในกรงแก้ว หรือ The Bell Jar
นวนิยายเพียงเรื่องเดียวของนักเขียนเจ้าของรางวัลพูลิตเชอร์
เล่าถึงบัณฑิตสาวมีอนาคตที่ไม่อาจทนแบกรับการกดทับ ความคาดหวัง การเปลี่ยนแปลง และการพยายามต้องดิ้นรนของสังคมได้
เธอพยายามหลุดออกจากพันธนาการในใจ
ความหม่นหมองผิดหวัง
ซิลเวีย แพลท ผู้เขียน เป็นนักศึกษาทุนฟุลไบรท์ของมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ที่ประสบปัญหาสภาวะทางจิตอย่างไร้ทางออก
สร้างงานเขียนเรื่องแสนเศร้า ที่รู้สึกไม่ฟูมฟายเลย
“บทความชื่อ การป้องกันพรหมจรรย์ ที่แม่ตัดมา…บทความนี้เขียนโดยทนายความหญิงที่แต่งงานมีลูกแล้ว…
…สิ่งเดียวที่บทความนี้ไม่ได้คำนึงถึงคือ ความรู้สึกของผู้หญิง…”
