“เมื่อหลายปีก่อน ฉันยังมองเห็นดาวบนฟ้าอยู่บ้าง แต่ตอนนี้มีแต่ฝุ่นผง ไม่มีใครเห็นดาวมาเป็นปีๆ แล้ว”
สงครามโลกเทอร์มินัสจบสิ้น ฝุ่นกัมมันตรังสีตลบฟุ้ง สิ่งมีชีวิตทยอยสูญพันธุ์ มนุษย์โลกพากันอพยพไปดาวอาณานิคม ทิ้งไว้เพียงตึกร้าง ซากปรัก กระจุกวัชพืช เหล่าคนพิกลที่ไม่ยอมขยับย้าย และ คนพิเศษ ที่ไม่ผ่านเกณฑ์ชีววิทยาผู้ถูกตีตราว่า สมองฝ่อ
ในสังคมหลังโลกล่มสลาย ความเป็นคนวัดได้ด้วยความเห็นอกเห็นใจ และความเห็นใจก็สามารถใช้เครื่องมือช่วยสร้าง เมื่อแอนดรอยด์รับใช้มนุษย์หลบหนีจากดาวอังคารมายังโลก ริค เดคคาร์ด นักล่าค่าหัวจึงต้องรับภารกิจออกตามล่า ปลดเกษียณ ให้สิ้น
ยิ่งถาโถมไล่ล่า ยิ่งพร่าเลือนเลื่อนหาย หรือหุ่นยนต์คือคนจริง ผู้ล่ากลับถูกไล่ สัตว์เลี้ยงชโลมใจอาจเป็นสัตว์ไฟฟ้า มนุษย์โลกเย็นชาตายด้าน แอนดรอยด์ขับขานบทเพลง ความเป็นจริงคล้ายฝันกลางวัน
แล้วแกะในภาพฝันนั้นคือของจริงหรือสิ่งเทียม?
“แอนดรอยด์ก็เป็นได้แค่กรรมกรหรือลูกมือในไร่สวน แม้เจ้าตัวจะฝันเฟื่องไว้แค่ไหนก็ตาม จะว่าไปพวกแอนดรอยด์มีความฝันกันไหมนะ”
————————–
หรือสักวันแอนดรอยด์จะฝันถึงแกะไฟฟ้า
Do Androids Dream of Electric Sheep?
ผู้เขียน ฟิลิป เค. ดิก
ผู้แปล ก้อง พาหุรักษ์
บรรณาธิการ อริยะ จินะเป็งกาศ
ออกแบบปก นันท์ณิชา ศรีวุฒิ
จำนวนหน้า 248 หน้า
ปีที่พิมพ์ 2023
สำนักพิมพ์ บทจร
ISBN 9786168250167
