“ไม่ไหวบอกไม่ไหว…
“ตัวเราเองเท่านั้นที่จะเข้าใจเหตุผลดีที่สุดและสามารถปลอบโยนตัวเราได้”
บางช่วงชีวิตก็อาจเป็นแบบนี้ เหนื่อย เบื่อ ง่วง เศร้า เนือย ไม่อยากทำอะไร นอนไม่หลับ อยากเจอคนอยากเที่ยวแต่พอคิดแล้วก็ขี้เกียจ ไม่อยากขยับไปไหน เราอาจเครียด เศร้าลึก หรือผิดหวัง อยากขยับ move on แต่ก็ยากเย็น
ชวนอ่านงานเขียนอ่อนโยน เข้าใจ ตบบ่าตบไหล่ ไปจนถึงระดับเตือนกันตรงๆ กับภาพลายเส้นน่ารัก และความเรียงเป็นบทๆสั้นๆ ที่ค่อยๆให้เราได้เห็นอะไรก็ตามที่เราขี้เกียจมองนี้อย่างง่ายๆ ชาร์จตัวเอง แล้วก็ลุกออกไปจากจุดนี้
ชอบที่หนังสือภาพสวย สีสวย และให้ความรู้สึกปรารถนาดี ไม่รู้สึกถูกตำหนิตัดสินเลย
