หากข้อเขียนเหล่านี้ทำหน้าที่เป็นสมุดบันทึก มันคงเป็นสมุดบันทึกที่บรรจุไว้แต่ความเวิ้งว้างว่างเปล่า
แต่หากเป็นจดหมายรัก มันจะเป็นจดหมายรักเพียงฉบับเดียวที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตาจากความหม่นเศร้า หรือหากมันต้องทำหน้าที่เพื่ออำลาใครสักคนเป็นครั้งสุดท้าย
มันจะกลายเป็นหนังสืองานศพที่เต็มไปด้วยเรื่องเล่าของชีวิตที่แสนสดใส…
บทสรุปของคำตอบคืออะไร ผู้อ่านเท่านั้นคือผู้ได้รับอนุญาต!
2559 รวมเรื่องสั้นของนักเขียนหน้าใหม่ นาม ‘ศิวรัฐ หาญพานิช’
ที่นำเสนอเรื่องราวที่เราทุกคนในสังคมล้วนต้องเผชิญร่วมกัน แต่กลับรู้สึกและรับรู้ไปกันคนละแบบ
เป็นรวมเรื่องสั้นที่เสมือนบทบันทึกเรื่องราวที่เกิดขึ้นใน ‘สังคม’ และ ใน ‘บุคคลหนึ่งๆ’
สปอตไลท์ไปทีละจุด ผ่านไปแต่ละท่วงทำนอง — ระหว่างการอ่าน 2559
เปิดพื้นที่ให้ผู้อ่านได้แทรกภาพของตัวเองลงไปในตอนใดตอนหนึ่งเสมอ
ในภาพกว้างที่พูดถึง พอจะเรียกได้ว่าเป็นการร่วมกันเผชิญกับปัญหาโครงสร้างในสังคม
สถาบันครอบครัว ความคิดความเชื่อ และการเมืองไทยร่วมสมัย
ในภาพย่อยละเอียดของปัจเจก ก็พอจะเรียกว่าเป็นการสกัด ‘ความทรงจำส่วนบุคคล’
ต่อ เรื่องราวสามัญพื้นฐานในชีวิตประจำวัน ความสัมพันธ์ ชีวิตแอบรัก อกหัก
เซ็กซ์ วิกฤติการเมือง ยุบพรรค รัฐประหาร น้ำท่วมใหญ่ เพลงเพื่อชีวิต
เลือกตั้ง ขัดขวางเลือกตั้ง ปิดสนามบิน ถูกลอตเตอรี่ รั้วมหา’ลัย จำนำข้าว และ shut down กรุงเทพฯ
